Het multi-bankbeslag

Wanneer er op één en dezelfde dag beslag wordt gelegd onder meerdere bankinstellingen is er sprake van een multi-bankbeslag. Er wordt lukraak bij diverse banken aangeklopt in de hoop dat er in ieder geval bij één bank een positief saldo op de rekening staat. Een schuldenaar was het niet eens met deze beslagactie en besloot naar de tuchtrechter te stappen. De tuchtrechter heeft in hoger beroep op 28 juli 2015 uitspraak gedaan.

De schuldenaar verweet de gerechtsdeurwaarder dat hij in strijd heeft gehandeld met artikel 10 van de Verordening beroeps- en gedragsregels gerechtsdeurwaarders door gelijktijdig onder drie banken beslag te leggen. In artikel 10 staat: ‘de gerechtsdeurwaarder handelt nauwgezet en zorgvuldig in financiële aangelegenheden. Hij maakt geen onnodige kosten’. De gerechtsdeurwaarder had geen enkel vermoeden waar de schuldenaar bankierde, en besloot daarom onder meerdere banken beslag te leggen. Dat hierdoor onnodig kosten zijn gemaakt is duidelijk; één bankbeslag kost in 2015 € 163,16 exclusief BTW. Daarnaast moet de schuldenaar officieel in kennis worden gesteld van het bankbeslag. Dit kost ook weer € 65,91 exclusief BTW.

Het Hof is duidelijk: een dergelijke handelswijze is in beginsel niet toegestaan. Alleen wanneer de gerechtsdeurwaarder een redelijk vermoeden heeft dat een gelegd beslag doel zal treffen, mag er een beslagpoging worden ondernomen.

Het Hof vindt het opmerkelijk dat de gerechtsdeurwaarder geen poging heeft ondernomen om beslag op de roerende zaken van schuldenaar te leggen. Volgens het Hof heeft beslag op de roerende zaken de voorkeur boven het tegelijkertijd leggen van meerdere loonbeslagen. Het hof overweegt daartoe allereerst dat het, gezien het feit dat de inkomsten van klager beneden de beslagvrije voet bleven, twijfelachtig was of voldoende saldo zou worden aangetroffen om te beslaan. Verder brengt het leggen van beslag onder roerende zaken voor een debiteur minder kosten met zich dan beslaglegging onder verschillende banken. Daarbij komt dat bij het leggen van een beslag op roerende zaken persoonlijk contact plaatsvindt tussen een debiteur en de gerechtsdeurwaarder, waarbij eventuele misverstanden kunnen worden opgehelderd (in dit geval: een nog niet beantwoorde e-mail) en wellicht een nieuwe betalingsregeling kan worden getroffen.

Het hof ziet gelet het zeer langdurige incassotraject en het feit dat schuldenaar zich in die jaren meermalen aan betaling heeft onttrokken, geen aanleiding om de gerechtsdeurwaarders voor deze klacht een maatregel op te leggen.